Check-in
Een kennismaker uit Deep Democracy waarmee je én de onderstroom ophaalt én de focus vooruit zet.
Hoe
In Deep Democracy geldt: alles mag er zijn en alles mag gezegd worden. Deze voorstelronde nodigt daartoe uit. Je kunt hem altijd inzetten, maar zeker als je vermoedt dat er iets onder water speelt dat je op tafel wilt hebben.
Stap 1
laat de deelnemers de volgende drie vragen beantwoorden:
1. Vertel kort iets over jezelf
2. Leg uit waarom je hier niet wilt zijn
3. Wat is vandaag belangrijk voor jou?
Omdat iedereen getriggerd wordt door vraag 2, beantwoorden mensen vraag 1 meestal lekker kort. Vraag 2 zet mensen ‘aan’. Weliswaar zit er de aanname in dat mensen hier niet willen zijn, maar grappig genoeg hebben vrijwel alle mensen wel een reden om er niet te willen zijn: ‘Mijn kind is niet lekker en daar had ik bij willen zijn’, of ‘Ik heb naar deze dag uitgekeken, maar ik heb zoveel andere dingen te doen’. Mensen die er alleen maar wel willen zijn, zullen dat zeggen, en mensen die een zwaarwegende reden hebben om er niet te willen zijn -zoals ‘Ik vind het belachelijk dat ik deze training moet volgen’- krijgen de gelegenheid om daar uiting aan te geven. Het mag gezegd worden en er wordt naar geluisterd. Dit is tevens belangrijke informatie voor jou als begeleider.
Vraag 2 levert dus altijd zinvolle informatie op. Vraag 3 geeft daar een positieve draai aan: mensen formuleren waar ze behoefte aan hebben om deze bijeenkomst te laten slagen. Zo kan iemand die bij vraag 2 aangeeft dat ze heel moe is bijvoorbeeld zeggen dat ze hoopt dat er veel interactie is. En iemand die aangeeft dat hij deze training belachelijk vindt, zal wellicht iets zeggen als ‘dat ik zelf kan bepalen wat ik hiermee doe’.
Stap 2
Afronding. Parafraseer wat je gehoord hebt vanuit de ik-vorm.
Nadat iedereen alle vragen heeft beantwoord, vat jij als begeleider het geheel op een bijzondere manier samen, namelijk in de ik-vorm, dus alsof jij een van de deelnemers bent. Maar dan een hele bijzondere omdat je iedereen vertegenwoordigt. Eerst doe je een reeksje ‘waarom niet’:
Okay, Ik heb het eigenlijk veel te druk, ik heb niet goed geslapen, ik vind het belachelijk dat ik deze training moet volgen, ik ben geblesseerd en het is prachtig weer buiten. Dat leeft hier in deze groep en is welkom. Omdat het er is.
Daarna doe je een reeksje ‘belangrijk’:
Ik vind het belangrijk om hier te zijn want ik wil praktische handvatten, ik heb een collega waar ik mee bots, ik ben heel ongeduldig en kan daardoor niet goed luisteren, ik vind het belangrijk dat er veel interactie is en dat ik zelf kan bepalen wat ik hiermee doe. En daar gaan we nu mee aan de slag.
Parafraseer en hou het, waar mogelijk, licht, maar neem de zwaarwegende redenen wel serieus. Met deze ik-vorm van samenvatten geef je als begeleider als onderliggende boodschap naar de deelnemers: ‘Alles wat in jou woont, woont ook in mij en is niet vreemd’. De samenvatting maakt alles wat er gezegd is, ‘gewoon'. Het is er, het mag er zijn, niets is ons vreemd.